MESCİD-İ NEBEVİ VE CENNET'ÜL BAKİ DUALARI

MESCİD-İ NEBEVİ'YE GİRERKEN

“Allah'ın adıyla. Şeytandan, yüzü kerim olan, sultanı kadim olan Allah'a sığınırım. Allah'ım! Muhammed'e ve Muhammed'in aline salat olsun. Allah'ım! Günahlarımı bağışla ve bana rahmet kapılarını aç.”

A. Mescid-i Haram'a veya Mescid-i Nebevi'ye Girince Okunacak Dua:

“Allah'ım! Günahlarımı bağışla ve bana rahmetinin kapılarını aç.”

B. Mescid'den Çıkınca Okunacak Dua:

“Allah'ım! Bana fazlının (nimetinin) kapılarını aç.” (Tirmizi, 314; İbn Mace, 771)

RASULULLAH (S.A.V.) VE İKİ ARKADAŞINA SELAM

“Sana selam olsun ey Allah'ın Rasulü. Sana selam olsun ey Ebu Bekir. Sana selam olsun ey Ömer.
Allah'ım, Muhammed'e; tıpkı bir peygamberin kavmine ve ümmetine yaptığı hayırlardan ötürü iyi karşılık verdiğin gibi; İslam, müslümanlar, annemiz ve babamız için de O'na en iyi karşılıkları ver.
Allah'ım, O'nun elinden içtiğimizde bir daha hiç susamayacağımız bir şerbet içir. O'nu görmediğim halde, bizimle O'nu bir araya getir. Tıpkı O'nu görmeden iman ettiğimiz gibi, bizi O'nun girdiği cennete koymadan O'nunla bizim aramızı ayrıma.”

CENNET'ÜL BAKİ DUALARI

A. Allah Rasulü'nün Duası:

“Ey mümünlerin yurdu! Size selam olsun. Biz ve sizler yarın bize va'dedilmiş şey için belli bir ecele kadar bekleyeceğiz. Biz de inşallah sizlere katılacağız. Allah'ım! Baki-i Garkad ehlini bağışla. Allah'ım! Onları bağışla, Allah'ım! Onları bağışla, Allah'ım! Onları bağışla.” (Müslim: 974; Nesai:4/91, 92)

B. Allah Rasulü'nün Bir Başka Duası:

“Ey müminlerin yurdu, size selam olsun. Biz inşallah size katılacağız. Siz bizden önce gittiniz, biz de ardınızdan gelmekteyiz. Allah'tan hem bizim, hem de sizin için afiyette olmayı diliyoruz.” (Müslim: 975; Nesai: 4/94)

C. Medine'de Sahabe Mezarlığı Olan Baki Ziyaretinde Okunacak Dua:

Hz. Aişe (r.a.)'dan Allah Rasulu (s.a.v.)'nden rivayet ediyor:

“Ey mümin topluluğunun diyarı, size selam olsun. Siz, bizim önden gidenlerimizsiniz. Biz size arkadan yetişicileriz. Allah'ım bizi onarın ecrinden mahrum etme ve onlardan sonra şaşırtma.” (İbn Mace, 1546; Ahmed b. Hanbel, Müsned 6, 71, 76, 111)