EY BEYTULLAH YOLCUSU

Ey! Beytullah yolcusu, Ey! Fazilet zengini;
Meleklere vermedi, Rabb'im senin dengini.
Ah! Bir görsen yüzünün, o nuranî rengini;
Ne mutlu ki, en karlı ticaret şimdi senin;
Karşılığı yüzbindir, Kabe'de bir secdenin..
Ey! Beytullah yolcusu, Ey! Davetli misafir;
Nebîler sana yoldaş, Peygamberler müzahir.
Darlık yüzü yok artık, sana dünya ve ahir;
Arafat müjdesinden, şüpheye düşme sakın;
Yeniden doğmuş gibi, olacağın gün yakın..
Bekliyor şimdi seni, bir sabır imtihanı;
Önce kendi içinde gizlenen nefsi tanı.
Öfke ve isyan ile, sevindirme şeytanı;
Kazanmak istiyorsan, Mîna'daki savaşı;
İbrahim gibi fırlat, elindeki her taşı...
Yakında giyeceksin, beyaz ihramlarını;
Çözeceksin ölümün, ölümsüz sırlarını!.
Bıraktın.. Gidiyorsun, işte bütün varını;
Sana hüzün vermesin, çoluk çocuk ve eşin,
Beytullah'ta bekliyor, milyonlarca kardeşin...
Kabe'yi ilk gördüğün, o muhteşem anda sen;
Nasıl bir vecd içinde, ürpereceksin bilsen.
Ne tende can kalacak, ne dünyada bir hissen;
Unutma ki; makbuldür, o anda tüm dilekler,
Etrafında, pervane misalidir melekler...
Kalkınca gözlerinden, asırların perdesi;
Bir yanda çınlayacak, Bilal'in yanık sesi,
Bir yanda sahabenin, meleklerle secdesi,
Resul'ü göreceksin, mihrabında Kabe'nin;
Şahidi olacaksın, daha nice sahnenin...
Hacer'i göreceksin, koştururken Merve'de,
İbrahim, insanlara haccı haber vermede,
Ademi göreceksin, o Cebel-i Rahme'de;
Açtıkça göreceksin, o gönül gözlerini;
Arafat kumlarında, Peygamber izlerini...
Ey! Beytullah yolcusu, tevekkül abidesi;
Söküp attın içinden, artık heva hevesi.
Şimdi zikrullah diyor, bedenin her zerresi;
Var git artık rehberin, İlahî Kelam olsun,
Gurbet elden sılaya, binlerce selam olsun...

Cengiz NUMANOĞLU